Przechodząc w 1793 roku do zaboru pruskiego Rostarzewo liczyło 424 osoby i 85 domów. Wprawdzie głównym źródłem utrzymania mieszkańców było rolnictwo, ale rzemieślników była także znaczna ilość. Było wśród nich 8 krawców, 3 sukienników, 7 młynarzy. Wielu rzemieślników z pewnością zajmowało się rolnictwem traktując je w zależności od sytuacji gospodarczej jako główne lub dodatkowe źródło dochodów.
W wiek XIX Rostarzewo weszło z liczbą 486 mieszkańców. Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego miasto weszło w skład powiatu babimojskiego, liczba mieszkańców jednak znacznie zmalała - w 1808 roku było ich 325. Pewna, stabilizacja gospodarcza i polityczna w okresie Księstwa spowodowała ponowny wzrost ludności Rostarzewa - w 1810 roku było ich już 449, domów było 85. W 1815 roku Rostarzewo przechodzi do Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Następuje teraz dość szybki wzrost ludności, jest to jednak głównie ludność niemiecka wyznania protestanckiego. W 1815 roku katolików - można sądzić, że byli to Polacy, było tylko 23. W tym też roku ustają nabożeństwu w kościele katolickim, bardzo zresztą już zaniedbanym i zniszczonym. Ostatecznie ten drewniany kościółek nie stał nawet 100 lat: w 1823 roku został rozebrany. Protestanci natomiast zbudowali w połowie XIX wieku neoromański zbór z czerwonej cegły.
Wzrost liczby mieszkańców w XIX wieku i na początku XX wieku przedstawiał się następująco:
| Rok | Ogólna liczba domów | Ogólna liczba mieszkańców | Katolików | Protestantów | Zydów |
| 1811 | 85 | 449 | - | - | - |
| 1837 | - | 668 | - | - | - |
| 1843 | 105 | 665 | 33 | 617 | 15 |
| 1861 | - | 850 | - | - | - |
| 1871 | 124 | 897 | 33 | 860 | 4 |
| ok. 1880 | 1078 | 73 | 999 | 6 | |
| 1901 | 136 | 1210 | - | - | - |
| 1912 | - | 1171 | - | - | - |
Ludność w dalszym ciągu utrzymywała się głównie z rzemiosła i rolnictwa. Rostarzewo miało 444 ha roli i 41 ha lasu - pod zabudową znajdowało się 26 ha. W II połowie XIX wieku powstały tutaj gorzelnie, kilka wiatraków a przede wszystkim cegielnie produkujące cegłę w oparciu o miejscowe pokłady gliny. Niemniej rozwój gospodarczy był słabszy niż w pierwszej połowie XIX wieku. Było to spowodowane między innymi ograniczeniem już w latach trzydziestych liczby jarmarków do 4 w ciągu roku. Jarmarki były przeważnie ograniczane do handlu bydłem i nierogacizną. Pomocą miejscowym rolnikom służyła Kasa Samopomocy Społecznej utworzona w 1895 roku.
Liczba Polaków stale malała, malała także liczba członków parafii katolickiej w Gościeszynie, do której należało Rostarzewo. W 1860 roku parafia protestancka w Rostarzewie obejmująca 12 wsi liczyła 1727 członków, katolików natomiast było 1800.
W roku 1905 została zbudowana linia kolejowa Poznań - Wolsztyn (czynna do dnia dzisiejszego) przechodzącą przez Rostarzewo, w którym postawiono dworzec.
Spokojne życie niemieckich mieszczan rostarzewskich przerwała brutalnie I wojna światowa. Nie spodziewali się chyba w chwili jej wybuchu, że za 4 łata miasto to wejdzie w skład odrodzonego państwa polskiego.
